میلاد یازدهمین خورشید عالمتاب آسمان امامت،پدر قطب عالم امکان
حضرت مهدی موعود (عج)،امام حسن عسگری(ع) بر عاشقان و
شیفتگان آن حضرت مبارک باد
سلام به همه ی روزه داران حضرت دوست
طاعات و عباداتتون مورد قبول در گاه خداوند
امیدوارم هممون بتونیم نهایت استفاده رو از این ماه و تک تک لحظاتش ببریم
دعا فراموش نشه
حتما سر سفره های افطارتون مارو هم دعا کنید
ولی یادمون باشه اولین دعامون...
اللهم عجل لولیک الفرج
امام على عليه السلام فرمود:
خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازمايد.
امام رضا عليه السلام فرمود:
مردم به انجام روزه امر شدهاند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بيچارگى آخرت را بيابند.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
روزه گرفتن در گرما، جهاد است.
اميرالمومنان على عليه السلام فرمود:
روزه نفس از لذتهاى دنيوى سودمندترين روزههاست.
امام على عليه السلام فرمود:
روزه پرهيز از حرامها است همچنانكه شخص از خوردنى و نوشيدنى پرهيز مىكند.
امام على عليه السلام فرمود:
روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شكم است.

اى كسانى كه ايمان آوردهايد روزه بر شما واجب شده همانطور كه بر اقوام قبل از شما واجب شده بود شايد با تقوا شويد(183).
و اين روزهائى چند است پس هر كس از شما مريض و يا مسافر باشد بايد ايامى ديگر بجاى آن بگيريد و اما كسانى كه به هيچ وجه نمىتوانند روزه بگيرند عوض روزه براى هر روز يك مسكين طعام دهند و اگر كسى عمل خيرى را داوطلبانه انجام دهد برايش بهتر است و اينكه روزه بگيريد برايتان خير است اگر بناى عمل كردن داريد(184).
و آن ايام كوتاه ماه رمضان است كه قرآن در آن نازل شده تا هدايت مردم و بياناتى از هدايت و جدا سازنده حق از باطل باشد پس هر كس اين ماه را درك كرد بايد روزهاش بگيرد و هر كس مريض و يا مسافر باشد بجاى آن چند روزى از ماههاى ديگر بگيرد خدا براى شما آسانى و سهولت را خواسته و دشوارى نخواسته و منظور اينست كه عده سى روزه ماه را تكميل كرده باشيد و خدا را در برابر اينكه هدايتتان كرد تكبير گفته و شايد شكرگزارى كرده باشيد(185).
سلمان فارسى رحمه الله فرمود: «خطبنا رسول الله صلى الله عليه و آله فى آخر يوم من شعبان، فقال يا ايها الناس قد اظلكم شهر عظيم مبارك، شهر فيه ليلة خير من الف شهر، جعل الله صيامه فريضة و قيام ليله تطوعا، من تقرب فيه بنافلة من الخير كان كمن ادى فريضة فيما سواه، و هو شهر الصبر، و الصبر ثوابه، الجنه، و شهر المواسات و شهر يزاد فى رزق المؤمن، و شهر اوله رحمة،و اوسطه مغفرة، و آخره عتق من النار، و هو للمؤمن غنم و للمنافق غرم»

ماه رمضان براى مؤمن سود و براى منافق خسران است
حضرت سلمان فرمود: در روز آخر شعبان پيامبر(صلى الله عليه و آله) براى ما خطبهاى در فضيلت ماه رمضان قرائت فرمود: و در خطاب خويش به ما فرمود: اى مردم براستى سايه افكنده بر سر شما ماه بزرگ مباركى، ماهى كه در او شبى است كه از هزار ماه بهتر است، كه خداوند روزهاش را فرض و واجب نموده، و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، كسى كه تقرب بجويد به خداوند،به انجام نافله خيرى، مثل آن است كه در غير ماه رمضان فريضهاى انجام داده باشد، و اين ماه ماه صبر است، و صبر هم اجر و ثوابش بهشت است.
و ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، كه رزق مؤمن در او زياد مىگردد، و ماهى است كه اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و اين ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر.

امام رضا ع می فرمایند:
هر که سه روز از روزهای آخر ماه شعبان را روزه بگیرد و به ماه مبارک رمضان وصل کند خداوند ثواب دو ماه روزه ی متوالی برای وی مینویسد.
ابوالصلت هروی روایت کرده است که در جمعه آخر ماه شعبان به خدمت امام رضا ع رفتم،حضرت فرمود:
ای ابوالصلت اکثر ماه شعبان رفت و این جمعه ی آخر آن است پس تدارک و تلافی کن در آنچه از این ماه مانده است،دعا و استغفار بسیار بکن، و تلاوت قرآن بسیار بکن، و توبه کن بسوی خدا از گناهان خود تا آنکه چون ماه مبارک درآید خالص گردانیده باشی خود را از برای خدا،مگذار در گردن خود امانت و حق کسی را مگر آنکه ادا کنی،مگذار در دل خود کینه کسی را مگر آنکه بیرون کنی و مگذار گناهی را که می کرده ای مگر آن که ترک کنی و از خدا بترس و توکل کن بر خدا در پنهان و آشکار امور خود و هر که بر خدا توکل کند خدا برای او بس است .
یونس ـ ۳۲

در معنای کلمه ی حق گفته اند:یعنی ثبوت و ظهور چیزی،مطابقت و موافقت،وجوب و آشکارا.
پس معنای حق چنین است:
ثبوت و ظهور و وجوب هر چیز، مطابقت و موافقت با پدیده ی خارجی آن داشته باشد؛ زیرا ثبوت و ظهور حق با وصف مطابقت،با مصلحت نظام آفرینش رابطه دارد.
پس وقتی گفته می شود خداوند حق است؛یعنی ربوبیت خدا مطابق و موافق اعتقاد ما در خارج ثابت و ظاهر است به طوریکه جز این اعتقاد چیزی غیر از گمراهی نیست.
چرا که حق همواره به طریق حق هدایت می کند و بس.
با عنایت به مطالب بالا آنچه که نقیض حق باشد می شود باطل؛زیرا باطل:
۱ـثبوت ندارد:
همانا باطل نابود شدنی است اسراء ـ۸۱
۲ـمطابقت و موافقتی میان اعتقاد باطل با پدیده ی خارجی آن نیست:
وباطل که کاری از آن ساخته نیست نمی تواند آغاز گر چیزی باشد و نه تجدید کننده ی آن سبأ ـ۴۹
آنچه از آیات در مورد طبیعت حق و باطل فهمیده می شود،به قرار زیر است:
حق باقی و پایدار است و باطل فانی و نا پایدار.
حق متکی به خویش است و باطل وابسته به غیر خویش.
حق آرام و بی سر و صدا عمل می کند و باطل پر هیاهو و پر سر و صداست.
حق همواره سودمند و مفید است و باطل زیان آور و منفعت طلب.
حق همیشه متواضع و بی توقع است و باطل صدارت طلب و متوقع.
حق همیشه در عالم خارج همان است که در ذهن ماست ولی باطل این همیشگی را ندارد بلکه در بیشتر موارد آنچه در عالم ذهن ماست یا در عالم خارج وجود ندارد و اگر هم دارد با برداشتهای ذهنی ما منطبق نیست.
انشقاق ـ۶

خداوند در این آیه ی شریفه می فرمایند:زندگی جز رنج و تلاش چیز دیگری نیست خواه برای رسیدن به آرزوهای مادی باشد خواه برای رسیدن به آرزوهای معنوی.لیکن پرسش این است که آیا تلاش همیشه تلاشگر را به مقصد می رساند؟؟؟
در پاسخ باید گفت:
آنچه مسلم است حرکت و تلاش لازمه ی رسیدن به آرزوهاست،حال در این رسیدن،یا همه آرزوها نهفته است یا جزیی از آرزوها در هر حال از یک تلازم نمی توان چشم پوشی کرد و آن تلازم حرکت و موفقیت است.